Mayear
Hacer el tiempo propio del mes de mayo.
Como se indica en la «Nueva gramática de la lengua española», este verbo está casi restringido al refrán «Cuando marzo mayea, mayo marcea», donde se usa también el verbo «marcear».
| Número | Personas del discurso | Pronombres personales | Presente | Pretérito perfecto compuesto / Antepresente |
|---|---|---|---|---|
| Singular | Primera | yo | mayeo | he mayeado |
| Segunda | tú / vos | mayeas / mayeás | has mayeado | |
| usted | mayea | ha mayeado | ||
| Tercera | él, ella | mayea | ha mayeado | |
| Plural | Primera | nosotros, nosotras | mayeamos | hemos mayeado |
| Segunda | vosotros, vosotras | mayeáis | habéis mayeado | |
| ustedes | mayean | han mayeado | ||
| Tercera | ellos, ellas | mayean | han mayeado |
